नेपाली तथा नेपालभाषा साहित्यका अग्रणी स्रष्टा जनकवि दुर्गालाल श्रेष्ठको निधनले नेपाली साहित्यिक क्षेत्र स्तब्ध बनेको छ। उहाँको निधनप्रति श्रद्धाञ्जली व्यक्त गर्दै साहित्यकार, भाषासेवी तथा संस्कृतिकर्मीहरूले राज्यले जनकवि श्रेष्ठलाई राजकीय सम्मान प्रदान गर्नुपर्ने माग अघि सारेका छन्।
नेपालभाषा र नेपाली भाषामार्फत कविता, गीत, नाटक तथा बालसाहित्यमा दशकौँ योगदान दिएका श्रेष्ठलाई साहित्यकारहरूले केवल एउटा भाषाका स्रष्टाका रूपमा नभई नेपाली समाजको सांस्कृतिक चेतना र भाषिक अधिकारको आन्दोलनलाई समृद्ध बनाउने विशिष्ट व्यक्तित्वका रूपमा स्मरण गरेका छन्।
सन् १९३५ मा काठमाडौंको न्हैकन्तलामा जन्मिएका श्रेष्ठले आफ्नो साहित्यिक यात्रा नेपालभाषाबाट सुरु गरेका थिए। पछि नेपाली भाषामा समेत निरन्तर सिर्जना गर्दै उनले कविता, गीत, गीति नाटक, बालसाहित्यलगायतका क्षेत्रमा महत्वपूर्ण योगदान पुर्याए। नेपाल भाषा परिषद्ले उहाँलाई ‘जनकवि’ उपाधि प्रदान गरेको थियो भने नेपाली वाङ्मयमा पुर्याएको योगदानका लागि मदन पुरस्कार गुठीबाट जगदम्बा–श्री सम्मानसमेत प्राप्त गरेका थिए।
‘फूलको आँखामा’, ‘इन्कलाबया पलाः सः’, ‘निमन्त्रणा’, ‘इच्छाको सिमाना’, ‘कागजको डुङ्गा’ लगायतका कृतिमार्फत श्रेष्ठले प्रेम, सामाजिक चेतना, भाषिक अधिकार, मानवता र परिवर्तनका विषयलाई सशक्त रूपमा अभिव्यक्त गरेका थिए। उहाँका रचना नेपालभाषा र नेपाली साहित्यमा मात्र सीमित नभई विभिन्न भाषामा समेत अनुवाद भएका छन्।
कनका खबर । २०८३ भाद्र १